01-  قسم به خورشيد و تابش آن.      

02-  و قسم به ماه وقتی دنبال آن آيد.       

03-  قسم به روز وقتی آن را روشن كرد.      

04-  قسم به شب وقتی آن را پوشاند.     

05-  قسم به آسمان و آنچه آن را بنا كرد.       

06-  قسم به زمين و آنچه آن را گسترده.        

07-  قسم به نفس و آنچه آن را ساخت.     

08-  و بد كاری و تقوايش را به آن الهام كرد.        

09-  هر کسی كه نفس را از بدی پاك ساخت موفق و رستگار شد.      

10-  و کسی كه نفس را آلوده كرد زيانكار و نااميد شد.      

11-  قوم ثمود به سبب طغيان خود منكر (پيغمبر خود) شدند،      

12-  وقتی بدترين آنها بپا خاست.       

13-  پيغمبر خدا به آنها گفت اين شتر مال خداست، سهم آب خوردنش را رعايت كنيد.        

14-  ولی او را دروغگو خواندند و شتر را كشتند.

     در نتيجه خداوندشان بعلت گناهشان عذاب را برايشان فرستاد و آنها را با خاك مساوی كرد.      

15-  و از عاقبت نابودی آنها، بيمی به خود راه نداد.