24-  او خدائی است كه در مكه بعد از اينكه شما را بر مكيان پيروز كرد،

     دست آنها را از شما و دست شما را از آنها كوتاه كرد.

     خدا تمام كارهای را كه ميكنيد می‌بيند.       

25-  آنها افرادی هستند كه رسالت پيغمبر را انكار كردند

     و از رفتن شما به مسجدالحرام و رسيدن قربانی به محل قربانی كردن جلوگيری كردند.

     اگر مردان و زنان باايمانی كه شما آنها را نمی‌شناختيد نبودند كه حمله شما به مكه باعث ميشد آنها را پايمال كنيد

     و ندانسته خون آنها بگردن شما بيفتد، به مكه حمله ميكرديد تا خدا هر كس را كه بخواهد مورد رحمت خودش درآورد.

     اگر افراد باايمان از افراد بی‌ايمان جدا بودند، افراد بی‌ايمان را بشدت با عذابی پردرد عذاب ميكرديم.      

26-  وقتی افراد بی‌ايمان در دل خود تعصب جاهلانه‌ای قرار دادند،

     خدا آرامشی به پيغمبرش و افراد مومن نازل كرد و آنها را مكلف به تسلط بر خواسته‌های خود نمود.

     آنها سزاوار تقوی و اهل آن بودند. خدا هر چيزی را ميداند.     

27-  خدا رويائی را كه به حق به پيغمبرش نشان داد ثابت كرد كه اگر خدا بخواهد حتماً با خاطری جمع وارد مسجدالحرام ميشويد

     در حالی كه موی سر خود را تراشيده يا كوتاه كرده‌ايد و ترسی نداريد.

     خدا چيزی را ميدانست كه شما نميدانستيد. غير از آن فتحی سريع برای شما مقرر كرد.      

28-  اوست كه پيغمبرش را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را از تمام دين آگاه سازد. *

     خدا برای شاهد بودن كافی است.