23-   آيا كسی كه  دلخواه خود را معبود خود ساخت  *  

      و خدا او را با وجود علمی كه داشت گمراه كرده (مطابق قانونش بی راه گذارد) **

      و چشم و گوشش را بسته بود و پرده‌ای روی چشمش كشيده بود، ديدی؟

      چه كسی بعد از خدا او را هدايت ميكند؟  آيا متوجه نميشويد؟       

24-   گفتند فقط زندگی دنيائی ما وجود دارد. ميميريم و زنده ميشويم و فقط روزگار ما را ميكشد.

      در صورتيكه  آنها علمی به اين حرفی كه ميزنند ندارند و فقط گمان ميكنند.        

25-   وقتی آيات روشن ما بر آنها خوانده شود حرفشان فقط اينست كه بگويند اگر راست ميگوئيد پدران ما را بياوريد.

26-   بگو خدا شما را زنده ميكند و بعد ميميراند و بعد همگی شما را در روز قيامت كه شكی در آن نيست جمع ميكند

     ولی بيشتر مردم اين حقيقت را نميدانند.       

27-   فرمانروائی آسمانها و زمين متعلق به خداست.  

      روزيكه قيامت برپا شود اهل باطل زيانكارند.        

28-   در آنروز هر دسته‌ای را می ‌بينی كه بزانو درآمده‌اند و هر دسته‌ای به كتاب خود خوانده ميشوند. ***

      امروز جزای كارهائيكه ميكرديد بشما داده ميشود.       

29-   اين كتاب ماست كه بحق بر ضرر شما سخن ميگويد.  

      ما كارهائی را كه ميكرديد مينوشتيم.       

30-   خداوندشان كسانی را كه ايمان آوردند و كار درست كردند،  داخل رحمت خودش ميكند.

      اين موفقيت آشكاری است.     

31-   و به كسانی كه قبول نكردند گفته ميشود آيا آيات من بر شما خوانده نميشد؟

      شما تكبر می ‌ورزيديد و افراد گناهكاری بوديد.  

32-   و وقتی به شما گفته ميشد كه وعده خدا درست است و در بودن قيامت شكی نيست،

      ميگفتيد نمی ‌فهميم قيامت چيست.

      ما فقط گمانی ميكنيم و يقين نداريم.