01-   حم.      

02-   قسم به كتاب روشن  * (واضح)  و روشن كننده.        

03-   ما قرآن را در شبی مبارك نازل كرديم.  ما هشدار دهنده بوده‌ايم.     

04-   در آن شب هر فرمان با حكمتی بيان و روشن ميشود.      

05-   فرمانی از طرف ما، كه ما فرستندهُ آن بوده‌ايم.       

06-   رحمتی از خداوندت است، چون او شنونده دانا است.       

07-   اگر يقين داريد ميدانيد كه او خداوند آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست ميباشد.      

08-   معبودی غير از او كه زنده ميكند و ميميراند نيست. 

      (كسی كه در مقابل او احساس يا ابراز كوچكی كنيد و از دستورهايش بدون چون و چرا پيروی كنيد، غير از او كه زنده ميكند و ميميراند نيست)

            صاحب اختيار شما و صاحب اختيار اجداد شماست.       

09-   بلكه آنها در حال شک و ترديد سرگرم بازی هستند.       

10-   انتظار روزی را بكش كه آسمان دودِ آشكاری را بياورد.         

11-   كه مردم را در برگيرد. اين عذاب پردردی است.       

12-   خداوندا، عذاب را از ما برطرف كن، ما افراد باايمانی هستيم.      

13-   از كجا و كی آنها توجه خواهند داشت؟  در صورتيكه پيغمبری روشن ‌كننده برای آنها آمد.     

14-   بعد از او رو برگرداندند و گفتند اين حرفها را به او ياد داده‌اند، او ديوانه است. **      

15-   ما اندكی عذاب را برطرف ميكنيم، شما باز به كفر برميگرديد.         

16-   روزی كه با قدرت آنها را بسختی مجازات ميكنيم.  ما انتقام ميگيريم.       

17-   قبلاً قوم فرعون را امتحان كرديم و پيغمبر بزرگواری برای آنها آمد.       

18-   گفت كه بندگان خدا را به من برگردانيد، من پيغمبر امينی برای شما هستم.