17-  درباره حرفهائی كه ميزنند صبر داشته باش وبنده ما داود قدرتمند را بخاطر داشته باش، او توبه‌ كننده بود.  

18-  ما كوهها را در اختيار او گذاشتيم كه شب و صبح با او خدا را تسبيح ميگفتند.     

19-  و پرندگان جمع ميشدند. همه پيش او بر‌ميگشتند.       

20-  و حكومتش را محكم ساختيم و به او حكمت و سخن قاطع داديم.      

21-  آيا خبر كسانی كه با هم اختلاف داشتند. آنموقعی كه از ديوار محراب بالا رفتند، بتو رسيد؟       

22-  وقتی بر داود وارد شدند و داود از آنها ترسيد گفتند نترس، ما دو نفر هستيم كه با هم اختلاف داريم.

     يکی از ما به ديگری ظلم كرده بين ما بحق حكم كن و حق را در نظر داشته باش و ما را به راه راست هدايت كن.  

23-  اين برادر من است و نود و نه ميش دارد و من فقط يك ميش دارم.

      بمن ميگويد سرپرستی آن يکی را هم بمن بده و در گفتگو بمن زور گفته.     

24-  داود گفت او بخاطر اينكه خواسته ميش تو را به ميش‌هايش اضافه كند، بتو ظلم كرده.

     عده زيادی از شريكان به شريك خود ظلم ميكنند  *  غير از مؤمنانی كه درستكار هستند و عده اين افراد هم كم است.

      داود فكر كرد كه امتحانش كرده‌ايم، لذا از خداوندش طلب آمرزش كرد و به خاك افتاد و توبه كرد.     

25-  پس گناهش را بخشيديم و به خود نزديكش ساختيم و عاقبت بخير شد.      

26-  گفتيم ای داود، ما ترا در زمين نماينده ساختيم،

     پس بين مردم بحق حكم كن و از دلخواه خود پيروی نكن چون اينكار ترا از راه خدا منحرف ميكند.

     كسانی كه از راه خدا منحرف شوند، چون روز حساب را فراموش كردند، عذاب سختی دارند.