13-  برای آنها مثلی بزن، مثل مردم شهری كه فرستادگان پيش آنها آمدند.     

14-  وقتی كه دو نفر را پيش آنها فرستاديم آنها را بدروغگوئی متهم كردند،

     ما آن دو نفر را با فرستادن سومی تقويت كرديم و گفتند ما برای هدايت شما فرستاده شده‌ايم.     

15-  اهالی شهر گفتند شما آدم‌هايی مثل ما هستيد و خداوند رحمان پيامی نفرستاده است، شما دروغ ميگوئيد. 

16-  آنها گفتند خداوند ما ميداند كه ما فرستادگان او هستيم.       

17-  وظيفه ما فقط رساندن پيام واضح خداست. *      

18-  گفتند ما شما را بفال بد گرفته‌ايم،

     اگر از اين حرفها دست بر‌نداريد شما را سنگسار ميكنيم**  و عذاب پردردی از ما به شما ميرسد.  

19-  فرستادگان گفتند نحسی شما از خودتان است.

     آيا وقتی بشما تذكر داده شد، چنين فكری ميكنيد؟

     اينطور نيست بلكه شما قوم متجاوزی هستيد.  

20-  مردی دوان دوان از دورترين نقطه شهر آمد و گفت ای قوم من، از پيغمبران پيروی كنيد.      

21-  از كسانی پيروی كنيد كه از شما مزدی نميخواهند و راه صحيح را شناخته‌اند.      

22-  چرا من کسی را كه مرا آفريده و پيش او برگردانده ميشويد بندگی نكنم؟       

23-  آيا غير از خدا معبودهائی برای خود بسازم كه اگر خداوند رحمان بخواهد ضرری بمن بزند،

     شفاعت آنها ذره‌ای بدرد من نميخورد و نميتوانند مرا از آن نجات دهند؟      

24-  اگر چنين كنم بطور واضحی در گمراهی هستم.      

25-  من به خداوند شما ايمان آورده‌ام، حرف مرا بشنويد.     

26-  (چون او را كشتند) به او گفته شد وارد بهشت شو، او گفت كاش قوم من اين را ميدانستند.       

27-  ميدانستند كه خداوند من مرا آمرزيد و مرا گرامی ساخت.