207-  چيزهائی كه از آن بهره‌ مند بودند كاری برای آنها نميكند.      

208-  هر شهری را كه هلاك كرديم، هشدار دهندگانی داشت.       

209-  كه به‌ آنها تذكر بدهند. ما ظالم نبوده‌ايم.        

210-  قرآن را شياطين نازل نكرده‌اند.      

211-  سزاوار آنها هم نيست كه چنين كاری بكنند و نميتوانند بكنند.      

212-  آنها از شنيدن آن محروم هستند.       

213-  ( ای پيغمبر ) با خدا معبود ديگری را بکمک نخوان، چون از كسانی ميشوی كه دچار عذاب شده‌اند. * 

214-  به خويشان نزديك خود هشدار بده.        

215-  و بال فروتنی را برای مومنينی كه از تو پيروی ميكنند فرود آور (با آنها مهربان باش).        

216-  اگر از تو اطاعت نكردند، بگو من از كارهائی كه ميكنيد بيزارم.       

217-  و به خداوند توانا و مهربان توكل كن.       

218, 219-  خدائی كه تو را موقعی كه برميخيزی و آمدن و رفتن تو را هم در ميان سجده كنندگان می ‌بيند.  

220-  چون او شنوا و دانا است.      

221-  آيا بشما خبر بدهم كه شياطين بر چه كسانی نازل ميشوند؟    

222-  آنها بر هر دروغگوی گناهكاری نازل ميشوند.       

223-  كه به شياطين گوش ميدهند و بيشتر آنها دروغگو هستند.        

224-  گمراهان از شاعران پيروی ميكنند.      

225-  آيا نمی‌بينی كه آنها در هر وادی سرگردان هستند.      

226-  و حرفهائی ميزنند كه عمل نميكنند.       

227-  مگر شاعرهائی كه ايمان آوردند و كار درست كردند و زياد خدا را ياد كردند  

       و پس از اينكه مورد ظلم قرار گرفتند، كمك خواستند و ظلم كنندگان خواهند دانست به كجا برگردانده ميشوند.