88-  و سامری برای آنها مجسمه گوساله ای ساخت که صدای گوساله داشت

     و گفتند اين معبود شما و معبود موسی است. موسی آن را فراموش کرده بود.    

89-  آيا نمی بينند که گوساله جوابی به آنها نميدهد و نفع و ضرری برای آنها ندارد؟        

90-  در صورتيکه هارون قبلا به آنها گفته بود که ای قوم من،

     شما بوسيله آن امتحان شده ايد و خدای شما خداوند رحمان است.

     از من پيروی کنيد و از فرمان من اطاعت کنيد.      

91-  گفتند تا موسی برگردد ما آن را عبادت ميکنيم.      

92, 93-  موسی گفت ای هارون، چه چيز از تو جلوگيری کرد که وقتی آنها گمراه شدند از من پيروی نکنی؟

     آيا از فرمان من سرپيچی کردی؟ 

94-  هارون گفت ای فرزند مادرم، ريش و موی سرم را نگير.

     من ترسيدم بگوئی بين بنی اسرائيل تفرقه افکندی و مراقب دستور من نبودی.

95-  موسی به سامری گفت اين چه کاری است که کردی؟     

96-  سامری گفت من چيزی ديدم که آنها نديدند.

     بنابراين من يک مشت از رد پای فرستاده (خدا)، (جبرئيل) برداشتم و آن را در پيکر (گوساله) انداختم.

     نفس من اين کار را برای من خوب جلوه داد.    

97-  موسی به او گفت  برو. جزای تو اينست که تا زنده ای (به هر کس نزديک نو آمد) بگوئی: بمن دست نزنيد.

     و برای تو قراری است که از آن تخلف نميشود.

     به معبود خودت که وقتت را صرف عبادتش کردی نگاه کن که آن را ميسوزانيم و توی دريا ميپاشيم.    

98-  معبود شما فقط خداست که معبودی جز او وجود ندارد و همه چيز را ميداند.

     (کسی که در مقابلش احساس و ابراز کوچکی کنيد و بدون چون و چرا از دستورها و نظرهای او پيروی کنيد)