77-  ما به موسی وحی كرديم كه بندگان مرا موقع شب حركت بده و راه خشكی برای آنها در دريا باز كن.

     نه از اينكه فرعون به تو برسد بترس، نه از غرق شدن.    

78-  فرعون با لشكريانش آنها را تعقيب كردند.

     دريا آنها را در خود غرق كرد.   

79-  فرعون قوم خود را گمراه كرد و هدايت نكرد.    

80-  ای بنی‌اسرائيل، ما شما را از دست دشمنتان نجات داديم و در طرف راست كوه طور با شما قرار گذاشتيم

     و “من و سلوی” (نوعی خوردنی) را برای شما فرستاديم.      

81-  از خوردنيهای پاكی كه روزی شما كرده‌ايم بخوريد و در آن طغيان نكنيد.

     چون غضب من بر شما نازل ميشود و هر كس مورد غضب من قرار گيرد نابود ميشود.     

82-  من كسی را كه توبه كند و ايمان بياورد و كار صحيح بكند و راه صحيح را بشناسد می ‌آمرزم.     

83-  و گفتيم ای موسی، چه چيز باعث شد كه قبل از قومت پيش ما بيائی؟      

84-  موسی گفت قوم من دنبال من هستند.

     خداوندا، من برای آمدن پيش تو عجله كردم تا از من راضی شوی. 

85-  خدا فرمود ما بعد از تو قومت را امتحان کرديم و سامری آنها را گمراه کرد.     

86-  موسی خشمگين و اندوهناک پيش قوم خود برگشت و گفت ای قوم من، آيا خدايتان به شما وعده خوبی نداده بود؟

     آيا مدت جدا بودن من از شما طولانی شد؟ 

        يا خواستيد که غضب خدايتان بر شما نازل شود که از وعده من تخلف کرديد؟    

87-  گفتند با ميل خود از وعده تو تخلف نکرديم.

     ولی مقداری از وسائل زينتی که از قوم فرعون داشتيم انداختيم و سامری هم انداخت.