|
304 |
فقط خدا - فقط قران |
سوره كهف - سوره 18 |
098- گفت اين از لطف خداوند من است.
اما چون وعده خداوند من بيايد آنرا با خاك يکسان ميکند.
وعده خداوند من راست است.
099- آنها را ميگذاريم تا در آن روز در هم بلولند و در صور دميده ميشود و همه آنها را جمع ميکنيم.
100- و آنروز جهنم را به كافران نشان ميدهيم.
101- كافرانی كه چشمشان از ياد من در پرده بود و قدرت شنيدن حقيقت را نداشتند.
102- آيا افراد بیايمان خيال كردند كه ميتوانند بجای من، بندگان مرا اولياء خود بگيرند؟
ما جهنم را برای افراد بیايمان آماده كردهايم.
103- بگو آيا شما را از پر ضررترين كارها آگاه بكنم؟
104- آنان كسانی هستند كه كوشش آنها در زندگی دنيا از بين رفته و خيال ميکنند كار خوبی ميکنند.
105- آنها افرادی هستند كه منكر آيات خداوندشان و ملاقات او شدند.
در نتيجه كارهايشان از بين رفته و روز قيامت ارزشی برای آنها قائل نمیشويم.
106- بعلت كفری كه ورزيدند و آيات و پيغمبران مرا مسخره كردند جهنم جزای آنهاست.
107- كسانيکه ايمان آوردند و كار درست كردند باغهای بهشت محل پذيرائی آنهاست.
108- هميشه در آن ميمانند و دنبال تغيير مكان نميگردند.
109- بگو اگر دريا برای نوشتن كلمات خدای من مرکب شود، حتما دريا تمام ميشود قبل از اينکه سخنان خدای من به آخر برسد،
اگر چه دريائی مثل آنرا هم بكمك بياوريد.
110- بگو من فقط بشری مثل شما هستم. *
بمن وحی ميشود كه معبود شما
(كسی
كه در مقابل او احساس
يا
ابراز كوچكی بکنيد و از دستورهايش
بدون چون و چرا پيروی کنيد)
معبودی است
يگانه.
كسی كه اميد ملاقات صاحب اختيار خود را دارد**
بايد كار صحيح بكند و در بندگی كردن صاحب اختيار خود هيچکس را شريک او نسازد
(اربابی جز خدا نگيرد و مطيع محض و بدون چون و چرای دستورهای هيچکس جز خدا نباشد).