87-  مگر اينکه رحمتی از جانب خداوندت باشد.

     چون لطف خدا به تو زياد است.        

88-  بگو اگر انس و جن متحد شوند كه مثل اين قرآن را بياورند، نميتوانند مثل آن را بياورند،

     اگر چه بعضی از آنها پشتيبان بعضی باشند.

89-  در اين قرآن برای مردم هر گونه مثلی زده‌ايم ولی بيشتر مردم فقط از روی كفر و ناسپاسی آن را نمی پذيرند.

90-  و گفتند به تو ايمان نمی‌آوريم مگر اينکه برای ما چشمه‌ای از زمين روان سازی.        

91-  يا نخلستان يا تاكستانی داشته باشی و نهرها را در آن روان سازی.       

92-  يا همانطور كه خيال ميکنی پاره‌ای از آسمان را روی سر ما بيندازی يا خدا و فرشتگان را مقابل ما بياوری.

93-  يا خانه‌ای زرنگار داشته باشی يا به آسمان روی.

     به بالا رفتن تو هم ايمان نمی‌آوريم تا موقعی كه نوشته‌ای برای ما بياوری كه آن را بخوانيم.  

          بگو خدای من پاك است.

     آيا من جز بشری هستم كه وظيفه رسالت بعهده‌اش گذاشته شده؟ *                

94-  هيچ چيز مردم را بعد از اينکه راهنمائی برای ايشان آمد از ايمان آوردن باز نداشت جز اينکه گفتند

     آيا خدا بشری را به رسالت فرستاده؟ 

95-  بگو اگر در زمين فرشتگان بودند كه با آسودگی خيال راه ميرفتند از آسمان برای آنها فرشته‌ای نازل ميکرديم.

96-  بگو خدا برای شهادت بين من و شما كافی است. 

          چون او نسبت به بندگانش آگاه و بينا است.