29-  كسانی كه ايمان آوردند و عمل شايسته كردند سرانجام خوبی دارند.         

30-  اينطور تو را بين عده‌ای كه قبل از آنها امتهای ديگری از دنيا رفتند،

     فرستاديم تا آنچه را بتو وحی ميكنيم بر آنها بخوانی،

     در صورتيكه آنها منكر خداوند رحمان هستند.

     بگو او خداوند من است.

     معبودی غير از خدا وجود ندارد.

     بر او توكل كرده‌ام و بازگشت من بسوی او است.        

31-  اگر بوسيله قرآن كوهها راه می‌افتادند يا زمين با آن تكه تكه ميشد

     يا بوسيله آن مردگان صحبت ميكردند ( باز كافران ايمان نميآوردند).

     كار تماماً بدست خداست. آيا افراد باايمان از اينكه اگر خدا ميخواست تمام مردم را هدايت ميكرد مأيوس نشده‌اند؟

     هميشه به كافران بخاطر كاريكه ميكنند بلای در هم كوبنده‌ای ميرسد يا نزديك خانه‌هايشان ( بلا ) فرود ميآيد،

     تا موقعی كه عذابيكه خدا به آنها وعده داده بيايد.

     خدا خلاف وعده نميكند.     

32-  پيغمبران قبل از تو را هم مسخره كردند.

     من به كافران مهلت دادم بعد آنها را دچار عذاب ساختم.

     عذاب من چطور بود؟        

33-  آيا كسی مراقب كارهائی كه هر كس ميكند، هست؟

     برای خدا شريكانی ساختند.

     بگو آنها را ( شريک خدا ) بناميد. آيا خدا را از آنچه در زمين است و نميداند آگاه ميكنيد؟

     يا سخنانی ظاهری (غير واقعی) ميگوئيد؟

     حقيقت اينست كه برای افراد بی‌ايمان نقشه‌هائی كه كشيده‌اند جلوه دارد و آنها را از شناختن راه صحيح باز داشته‌اند.

     كسی را كه خدا گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده) راهنمائی برای او وجود ندارد. *    

34-  آنها در  زندگی دنيا عذاب دارند و مطمئناً عذاب آخرت سخت تر است.

     و كسی را ندارند كه آنها را از عذاب خدا حفظ كند.