096-   چون مژده رسان آمد و پيراهن را روی صورت او انداخت بينا شد.

       گفت آيا بشما نگفتم كه من از طرف خدا چيزی ميدانم كه شما نميدانيد.    

097-   پسرانش گفتند پدر، آمرزش گناه‌های ما را از خدا بخواه، ما خطا كار بوديم.    

098-   يعقوب گفت از خداوندم برای شما طلب آمرزش ميكنم چون او آمرزنده مهربان است.    

099-   چون (همگی به مصر رفتند و) بر يوسف وارد شدند،

       يوسف پدر و مادرش را پيش خود جا داد و گفت اگر خدا بخواهد با خاطر جمعی وارد مصر شويد.

100-  و پدر و مادرش را برتخت بنشاند و آنها بشکرانه (ديدار او) خدا را سجده کردند.

      يوسف گفت پدر، اين تعبير خوابی است كه قبلا ديده بودم. * خدا آن را محقق كرد.

      وقتی خدا مرا از زندان بيرون آورد و شما را از صحرا پيش من آورد،

      بمن احسان كرد، بعد از اينكه شيطان بين من و برادرانم را بهم زد.

      خداوند من در مورد هر كاری كه بخواهد بكند دقيق است، چون او دانا و حكيم است (كارهايش از روی حكمت است).    

101-  خداوندا، بمن فرمانروائی دادی و تعبير خواب را بمن ياد دادی.

       ای آفريننده‌ آسمانها و زمين، تو سرور من در دنيا و آخرت هستی.

      خداوندا، مرا مسلمان از دنيا ببر و مرا جزو افراد درستكار گردان.    

102-  اين از اخبار غيب است كه بتو وحی ميكنيم.  ** تو وقتی آنها تصميم ميگرفتند و نقشه  ميكشيدند، پيش آنها نبودی.    

103-  هر قدر هم كه علاقه زيادی داشته باشی بيشتر مردم ايمان نخواهند آورد.