72-  گفت وای بر من،  آيا من در حاليكه پيرم و شوهرم هم پير است بچه‌ای ميزايم؟  

     اين چيز عجيبی است.

73-  آنها گفتند آيا از كار خدا تعجب ميكنی؟

     رحمت خدا و بركاتش مشمول خانواده شماست.

     براستی خدا ستوده و بزرگوار است.   

74-  وقتی ترس ابراهيم از بين رفت و مژده به او رسيد،

     (به قصد شفاعت) به بحث كردن با ما درباره قوم لوط پرداخت. *   

75-  چون ابراهيم بردبار و دلرحم و بازگشت كننده بود.     

76-  گفتند ای ابراهيم، از اين بگذر چون فرمان خداوندت صادر شده و عذاب حتمی كه رد شدنی نيست برای آنها خواهد آمد.     

77-  چون فرستادگان ما پيش لوط آمدند، برای آنها ناراحت شد چون قدرت حمايت از آنها را نداشت.

     گفت امروز روز سختی است.      

78-  قوم او با سرعت بطرف او آمدند و قبلا كارهای زشت (همجنس بازی) ميكردند.

     لوط به آنها گفت ای قوم من، اينها دختران من هستند.

     آنها برای شما پاكتر هستند، از خدا بترسيد و مرا در نزد مهمانانم خوار نكنيد.

     آيا مرد فهميده‌ای در بين شما نيست؟      

79-  گفتند ميدانی كه ما حقی در مورد دختران تو نداريم و ميدانی چه ميخواهيم.     

80-  لوط گفت، كاش نيروئی در مقابل شما داشتم يا ميتوانستم به تكيه‌ گاه محكمی پناه ببرم.      

81-  مهمانان گفتند ای لوط، ما فرستادگان خداوند تو هستيم.

     آنها بتو دسترسی ندارند.

     بنابراين خانواده‌ات را در پاسی از شب حركت بده و كسی از شما به پشت سرش نگاه نكند،

     مگر همسرت، چون او به عذاب آنها گرفتار ميشود.

     موعد آنها هم صبح است.

     آيا  صبح نزديك نيست؟ ( پس عجله كن).