38-  نوح كشتی را ميساخت، هر وقت سران قومش از كنار او ميگذشتند او را مسخره ميكردند.

     نوح گفت اگر ما را مسخره ميكنيد ما هم شما را مسخره خواهيم كرد همانطور كه ما را مسخره ميكنيد.

39-  خواهيد دانست عذاب خوار ‌كننده به چه كسی خواهد رسيد و عذاب دائمی بر او وارد خواهد شد.      

40-  تا وقتی كه فرمان ما صادر شد و آب از تنور فوران كرد

     به نوح گفتيم از هر زوجی دوتا و خانواده‌ات و افراد باايمان را سوار كن،

     به غير از كسی كه قبلا درباره او تصميم گرفته شده.

     افرادی كه به او ايمان آورده بودند فقط تعداد كمی بودند.

41-  نوح گفت سوار آن شويد. حركت كردن و لنگر انداختن آن بنام خدا است.

     خداوند من آمرزنده مهربان است.

42-  كشتی در ميان موجی به بلندی كوه آنها را ميبرد،

     نوح پسرش را كه در كناری ايستاده بود صدا زد و گفت پسرم با ما سوار شو و از بی‌ايمانها نباش.      

43-  پسرش گفت به كوهی پناه ميبرم. مرا از آب حفظ ميكند.

     نوح گفت امروز بجز كسی كه خدا به او رحم كرده، كسی كه انسان را از فرمان خدا حفظ كند وجود ندارد.

     موج بين آنها قرار گرفت و پسرش غرق شد.       

44-  گفته شد ای زمين آبت را ببلع و ای آسمان نبار.

     آب فروكش كرد و كار تمام شد و كشتی بر كوه جودی قرار گرفت و گفته‌ شد:

     مردمی كه ظلم ميكنند (از رحمت خدا) دور باشند.  

45-  نوح خداوندش را صدا زد و گفت خداوندا، پسرم از خانواده من است و وعده تو حق است و تو بهترين حكم كننده‌ای.