112-  افراد باايمانی كه توبه ميكنند،

       فقط بندگی خدا را ميكنند ( بنده و مطيع محض و بی‌ چون و چرای دستورهای هيچكس جز خدا نيستند)،

       فقط خدا را بزرگ ميشمارند، سياحت كننده ( يا روزه دار) می باشند، ركوع و سجود ميكنند،

       امر به معروف  * ( مردم را به كارهای خوب تشويق ) و نهی از منكر (از كارهای بد منع) ميكنند

       و حدود خدا را حفظ ميكنند. به افراد باايمان بشارت بده.     

113-  پيغمبر و افراد باايمان حق ندارند كه برای افراد مشرک از خدا طلب آمرزش كنند هر چند كه از خويشاوندان آنها باشند،

       البته بعد از اينكه برای آنها روشن شد كه آنها اهل جهنم هستند.       

114-  طلب آمرزش ابراهيم برای پدرش فقط بخاطر وعده‌ای بود كه به او داده بود

       ولی وقتی برای او روشن شد كه او دشمن خداست، از او بيزاری جست.

       چون ابراهيم دلسوز و بردبار بود.  

115-  شايسته خدا نيست افرادی را كه هدايت كرده گمراه كند

       مگر اينكه آنچه را كه بايد از آن خودداری كنند برای آنها بيان كند. **

       چون خدا هر چيزی را بخوبی ميداند.     

116-  فرمانروائی آسمانها و زمين فقط مال خداست، زنده ميكند و ميميراند.

        شما يار و ياروی غير از خدا نداريد.      

117-  خدا توبه پيغمبر و مهاجرين و انصار را كه در موقع سختی از او پيروی كردند پذيرفت،

        بعد از اينكه نزديك بود قلب عده‌ای از آنها منحرف شود،

        باز خدا توبه آنها را پذيرفت، چون خدا نسبت به آنها دلسوز و مهربان است.