171-  و وقتی را يادآوری كن كه كوه را مثل چتری بالای سرشان قرار داديم و خيال كردند كه روی آنها ميافتد،

       و به آنها گفتيم توراتی را كه به شما داده شده با قوت تمام بگيريد

       و آنچه در آن است يادآوری كنيد تا پرهيزكار شويد.    

172-  هنگامی را يادآوری كن كه خداوندت از پشت فرزندان آدم،

       نسل‌های آنها را گرفت و آنها را بر خودشان شاهد ساخت

       و گفت آيا من خداوند شما نيستم؟  گفتند آری شهادت ميدهيم.

       تا روز قيامت نگوئيد كه ما از اين مطلب غافل بوديم.     

173-  يا نگوئيد كه قبلا پدران ما مشرک بودند و ما نسل بعد از آنها بوديم،

       آيا ما را بعلت كارهائی كه طرفداران باطل كردند هلاك ميكنی؟ 

174-  ما آيات را اينطور توضيح می دهيم تا به اطاعت از كتاب الهی برگردند.     

175-  سرگذشت كسی كه آياتمان را به او داديم برای آنها بخوان كه چطور از آن جدا شد

       و شيطان دنبال او رفت و او را گمراه كرد.     

176-  اگر ميخواستيم قدر او را بوسيله آياتمان بالا ميبرديم. ولی او به زمين دل بست و از دلخواه خود پيروی كرد.

       حكايت او مثل حكايت سگ است كه اگر به او حمله كنی،

       زبانش را از دهان بيرون مياورد و اگر او را ترك كنی، باز همينكار را ميكند.

       اين حكايت افرادی است كه منكر آيات ما شدند.

       داستانها را به آنها بگو شايد درباره آن فكر كنند.    

177-  حكايت افرادی كه منكر آيات ما شدند و بخودشان ظلم كردند چقدر بد است.      

178-  كسی را كه خدا هدايت كند هدايت شده و كسانی را كه گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده) زيانكارند. *