96-    اگر اهالی شهرها ايمان بياورند و پرهيزكار شوند، برای آنها درهای بركت را از آسمان و زمين باز ميكنيم،

        ولی آنها منكر شدند لذا ما آنها را بخاطر كارهائی كه ميكردند دچار عذاب كرديم.       

97-    آيا اهالی شهرها از اينكه عذاب ما شب در حالی كه خوابند سراغ آنها بيايد در امان هستند؟       

98-    يا از اينكه عذاب ما موقع صبح كه در حال سرگرمی و بازی هستند سراغ آنها بيايد در امان هستند؟  

99-    آيا خيالشان از عذاب خدا جمع است؟  

        در حاليكه فقط افراد زيانكار (به علت نادانی) از نيامدن عذاب خدا خاطر جمع هستند.    

100-  آيا افرادی كه زمين را پس از ساكنين قبلی آن به ارث بردند، هدايت نشده و نفهميده‌اند كه اگر بخواهيم

       آنها را بعلت گناهانشان دچار مصيبت ميكنيم و بر قلبشان مهر ميزنيم كه (حقيقت‌ را) نشنوند؟     

101-  اين شهرهائی است كه اخبار آن را بتو ميگوئيم.

       پيغمبرانشان دلائل روشن برای آنها آوردند

       و آنها كسانی نبودند كه به آنچه قبلا تكذيب ميكردند ايمان بياورند.

       خدا اينطور بر دلهای كافرين مهر ميزند.       

102-  در اكثر آنها وفای بعهدی نيافتيم و بيشتر آنها را فاسق يافتيم.       

103-  بعد از آنها موسی را با آيات خودمان پيش فرعون و سران كشورش فرستاديم

       ولی آنها به آيات ما ظلم كردند (آن را قبول نكردند).

       نگاه كن عاقبت كار تبهكاران چه بود.      

104-  موسی گفت ای فرعون، من فرستاده خداوند جهانيان هستم.