66-  اگر ما بر آنها مقرر ميكرديم كه همديگر ( يا خودتان) را بكشيد يا از سرزمين خود خارج شويد،

      فقط عده كمی از آنها اينكار را ميكردند.

      اگر آنها نصيحتی كه به آنها ميشود انجام ميدادند برای آنها بهتر بود و برای ثابت ماندنشان نيز بهتر بود   

67-  آنوقت پاداش بزرگی از طرف خودمان به آنها ميداديم.   

68-  و آنها را به راه راست هدايت ميكرديم.     

69-  كسانی كه از خدا و پيغمبر اطاعت كنند با كسانی خواهند بود كه خدا به آنها لطف كرده

      از قبيل پيغمبران و راستگويان و شهدا و افراد درستكار.

           آنها دوستان خوبی هستند.     

70-  اين لطف خدا است و خدا برای دانستن كار انسانها كافی است.     

71-  ای افراد باايمان، احتياط خود را حفظ كنيد و دسته دسته يا دستجمعی حركت كنيد.    

72-  مسلماً عده‌ای از شما در اين كار سستی ميكنند.

     اگر مصيبتی بشما برسد ميگويند خدا به ما لطف كرد چون با آنها در معركه حاضر نبوديم.   

73-  و اگر لطف خدا شامل شما شود حتما مثل كسی كه بين شما و او رفاقتی وجود نداشته ميگويد

     ای كاش منهم با آنها بودم و به نوای بزرگی ميرسيدم.    

74-  كسانی كه زندگی دنيا را به آخرت فروخته‌اند بايد در راه خدا بجنگند.

     كسی كه در راه خدا بجنگد چه كشته شود و چه پيروز شود، به او پاداش بزرگی ميدهيم.