050

فقط خدا - فقط قران     

 سوره آل عمران - سوره 3 

 

سوره آل عمران

مدنی و شامل دويست آيه

بنام خـداونـد بخشنده مهربان

1-  الم.   
2-  معبودی غير از خدا كه زنده و پاينده است وجود ندارد.   
3-  قرآن را كه تصديق كننده كتابهای قبلی است بحق بر تو نازل كرد و تورات و انجيل را،     
4-  كه راهنمای مردم است قبلا نازل كرد و فرقان (جدا كننده حق و باطل) را نازل كرد.
    كسانی كه منكر آيات خدا ميشوند عذاب شديدی دارند
و خدا توانا و انتقام‌ گير است.       
5-  چيزی در زمين و آسمان بر خدا مخفی نيست.        
6-  او است كه هر طور كه بخواهد شكل شما را در رحم‌ها نقش‌ بندی ميكند.
   
معبودی ( كسی كه انسان در مقابل او احساس و ابراز كوچكی كند و او را عامل برآوردن آرزوهای خود بداند)
    غير از او كه توانا و حكيم است وجود ندارد.
    
  
7-  اوست كه قرآن را بر تو نازل كرد. قسمتی از آن، آيات محكم است و آنها اصل كتاب هستند و قسمت ديگر متشابهات است.
   
اما كسانی كه در دلشان ميل به باطل وجود دارد دنبال متشابهات آن می روند،
    چون خواستار انحراف مردم و دنبال تأويل آن هستند.
    در صورتيكه
تأويل آن را كسی جز خدا  نميداند.
   
و راسخين در علم (عالمان واقعی) ميگويند به آن ايمان آورديم .
    همه آن از طرف خداوند ما است.

   
فقط افراد عاقل متوجه اين حقيقت می شوند. *      
8-  خدايا، دل ما را پس از اينكه ما را هدايت كردی متمايل بباطل نساز و رحمت خودت را بما عطا كن، چون تو عطا ‌كننده‌ای.     
9-  خدايا، تو مردم را در روزی كه شكی در آن نيست جمع ميكنی.
    مسلما خدا برخلاف وعده كاری نميكند.
     

 
اين صفحه را بشنويد

Home Page

سوره قبلی سوره بعدی فهرست سوره ها    صفحه بعدی صفحه اول سوره

انتخاب صفحات اين سوره  

50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65
66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76          

     معنی متشابهات را هر کسی ميفهمد، ولی تاويل آن را کسی غير از خداوند متعال نميداند.   

    تاويل يعنی بازگشت به اصل، منظور از تاويل بازگشت و پيدا کردن اصل چيزی است که در سخن به آن تشبيه شده.

    مثل خواب دو هم زندانی يوسف و خواب فرعون و کارهای عبد صالح،

    به آيه 36 تا 49 سوره يوسف و آيه 65 تا 78 سوره کهف مراجعه کنيد.

    تاويل متشابهات را هيچ کس جز خداوند متعال نميداند و راسخين در علم اقرار ميکنند که تاويل آنرا نمی دانند.

    آخر يک سوم خطبه 91 نهج البلاغه صبحی صالح و 90 فيض الاسلام علی (ع) ميفرمايد:

    "بدان که راسخين در علم کسانی هستند که اقرار به ندانستن تمام چيزهائی که تفسيرش را نميدانند و در پرده است

     آنها را از اينکه بخواهند سدهائی که جلوی غيب زده بشکافند و از پشت آن اطلاع پيدا کنند بی نياز کرده

    و خدا اعتراف آنها را به ناتوانی از رسيدن به چيزهائی که به آن احاطه علمی ندارند ستوده و ترک تعمق آنها را در تحقيق درباره

    چيزهائی که موظف نيستند در کنه آن کاوش کنند رسوخ در علم ناميده."

در آيه خداوند، فريبکارانی که در اسلام پيدا ميشوند معرفی ميکند که بنام تاويل قرآن هر چه بخواهند به هم ميبافند.

به قسمت   توضيحات   در قسمت  مقدمه  نگاه کنيد

*