170-  وقتی به آنها گفته شود از آنچه خدا نازل كرده (از كتاب الهی)  پيروی كنيد ميگويند:
       ما از آنچه پدرانمان را بر آن يافتيم پيروی ميكنيم.
       اگر چه پدرانشان حقيقت را نشناخته و هدايت نشده باشند. *     
171-  وضع دعوت افراد كافر مثل وضع كسی است كه به حيوانی كه جز صدا و ندايی نميشنود بانگ بزند.
       آنها كر و لال و كورند و قدرت درك و فهم ندارند.     
172-  ای افراد با ايمان، اگر بندگی خدا را ميكنيد از خوردنيهای پاكی كه روزی شما كرده‌ايم بخوريد و سپاس خدا را بجا آوريد.   
173-  خداوند فقط حيوان مرده و خون و گوشت خوك
       و آنچه را كه به نامی غير از نام خدا سر بريده شده باشد بر شما حرام كرده.
       كسی كه ناچار باشد، در صورتيكه متجاوز نباشد و در خوردن زياده روی نكند،
       گناهی بر او نيست كه از اين حرامها بخورد.
       چون خدا آمرزنده مهربان است.      
174-  كسانی كه كتابی را كه خدا نازل كرده كتمان ميكنند (به مردم نميگويند) و آن را به بهای ناچيزی ميفروشند،
       كسانی هستند كه فقط آتش به شكم خود ميفرستند.
       خدا روز قيامت با آنها صحبتی نميكند و پاكشان نميسازد و عذاب پردردی دارند. **    
175-  آنها گمراهی را بقيمت هدايت و عذاب را به قيمت آمرزش خريدند.
       آنها در مقابل آتش جهنم چه صبری دارند؟!     
176-  اينكار بخاطر اين است كه خدا كتاب را بحق نازل كرده
       و كسانی كه درباره كتاب دچار اختلاف شدند مخالفت زيادی با حق دارند.