120-  تا از آئين يهودی‌ها و عيسوی ها پيروی نكنی، هرگز از تو راضی نميشوند.
       بگو هدايت واقعی هدايت خدا است.
       اگر بعد از اينكه علم برای تو حاصل شد از دلخواه آنها پيروی كنی
          در مقابل خدا هيچ يار و ياوری نخواهی داشت.
121-  كسانی كه به آنها كتاب داديم و آنطور كه حق خواندن آن است آنرا ميخوانند به درستی قرآن ايمان دارند.
       كسانی كه منكر آن شوند زيانكارند.     
122-  ای بنی ‌اسرائيل، نعمتی را كه بشما دادم و شما را بر جهانيان برتری دادم بياد داشته باشيد.      
123-  و از روزی بترسيد كه كسی ذره‌ای جزای كسی را نميدهد و از كسی تاوانی پذيرفته نميشود
       و شفاعتی برای كسی فايد‌ه‌ای ندارد و ياری هم نميشوند.*      
124-  و وقتی خداوند ابراهيم را با كلماتی امتحان كرد و او تمام آن‌ها را بجا آورد،
       خداوند گفت من تو را امام ( رهبر و پيشوای ) مردم ميسازم.
       ابراهيم گفت آيا از نسل من هم كسی امام ميشود؟
       خدا  گفت عهد من شامل كسانی كه ظلم ميكنند نميشود.      
125-  و وقتی كه خانه كعبه را برای مردم محل اجتماع  و امنيت قرار داديم گفتيم از محل اقامت ابراهيم نمازگاه بسازيد.
       با ابراهيم و اسماعيل قرار گذاشتيم كه خانه مرا برای طواف كنندگان
       و كسانی كه برای عبادت در آن ميمانند و ركوع  و سجود كنند گان پاك سازيد.      
126-  و وقتی را يادآوری كن كه ابراهيم گفت خداوندا،
       اين سرزمين را امن ساز و هر كس از مردم آن را كه به خدا و روز آخرت ايمان آورد از محصولات آن بهره ‌مند ساز.
       خدا گفت كسی كه كافر شود مدت كمی او را بهره ‌مند ميسازم بعد او را در آتش جهنم بيچاره ميكنم.
       جهنم بد جايی است.