102-  و از آنچه شيطانها در زمان فرمانروايی سليمان ميخواندند پيروی كردند.
       سليمان كافر نشد ولی شيطانها كافر شدند.
       به مردم سحر ياد ميدادند.
       همينطور از آنچه كه برهاروت و ماروت دو فرشته‌ای كه در بابل بودند نازل شده بود پيروی ميكردند.
       آن دو به كسی سحر ياد نميدادند مگر وقتی كه به او ميگفتند ما وسيله آزمايش هستيم پس كافر نشو.
       مردم از آنها چيزی را ياد ميگرفتند كه بين مرد و زنش جدائی می ‌انداخت.
       آنها با آن به كسی جز با خواست خدا ضرر نميزدند و چيزهايی را ياد ميگرفتند
       كه به آنها ضرر ميزد و نفعی به آنها نميرساند و ميدانستند كسی كه خريدار آن باشد در آخرت بهره‌ای ندارد.
       خود را به بد چيزی فروختند، كاش حقيقت را ميدانستند.        
103-  اگر آنها ايمان می ‌آوردند و پرهيزكار ميشدند، ميدانستند پاداشی كه پيش خدا است از هر چيزی بهتر است.    
104-  ای افراد باايمان، نگوييد راعِنا ( ما را مراعات كن ) بلكه بگوييد بما نگاه كن و اين دستور را بشنويد و بكار بنديد.
       كسانی كه اين كار را نكنند عذاب پردردی دارند. *     
105-  كفار اهل كتاب و مشركين دوست ندارند كه خيری از خداوندتان بشما برسد،
       در صورتيكه خدا هر كسی را كه بخواهد به رحمت خودش اختصاص ميدهد.
       خدا صاحب فضل بزرگ است.        

*يهوديان با غليظ کردن کسره راعِنا آن را تبديل به راعينا ميکردند که معنی حشره را ميدهد و بقول خودشان به پيغمبر متلک ميگفتند.
    لذا مسلمانان از گفتن راعِنا منع شدند. آيه 4:46 سوره نساء را هم ببينيد.