17-  وضع آنها مانند كسانی است كه آتشی روشن كردند، چون آتش اطراف آنها را روشن كرد،
      خدا روشنايی آنها را از بين برد و در حالی كه نمی‌ديدند آنها را در تاريكی وا گذاشت.  *  
18-  كر و لال و كورند و برنميگردند.
19-   يا وضع آنها مانند باران تندی است كه از آسمان ببارد و در هنگام بارش،
      تاريكی و رعد و برق وجود داشته باشد و آنها از ترس مردن از صاعقه‌ها انگشت‌هايشان را در گوششان بكنند.
      خداوند به كافران احاطه دارد. ** 
20-   نزديک است برق بينايی آنها را از بين ببرد.
      هر وقت برق اطراف آنها را روشن كند، چند قدمی راه ميروند و وقتی هوا تاريك شود در جايشان می‌ايستند.
      اگر خدا بخواهد شنوايی و بينايی آنها را از بين ميبرد. چون خدا توانائی كردن هر كاری را دارد.  
21-  ای مردم، خداوندتان را كه شما و كسانی را كه پيش از شما بودند آفريد، بندگی كنيد
      (بنده و مطيع محض و بدون چون و چرای دستورهای هيچكس جز خدا نباشيد) تا پرهيزكار شويد.  ***  
22-   خدايی كه زمين را برای شما بستر قرار داد و آسمان را ساختمانی عظيم ساخت
       و از آسمان باران فرستاد و بوسيله آن انواع محصولات را از زمين برای خوردن شما خارج كرد.
      پس برای خدا مثل و مانندی قرار ندهيد، در صورتيكه اين را ميدانيد.   ***   
23-  و اگر در باره قرآنی كه بر بنده ‌مان (محمد) نازل كرديم در شك و ترديد هستيد،
      سوره‌ای مثل آن بياوريد و اگر راست ميگوييد شاهدهايتان را هم غير از خدا دعوت كنيد. 
24-   و اگر نتوانستيد و هرگز نميتوانيد، از آتشی كه برای كافران فراهم شده و سوخت آن آدمها و سنگها است بترسيد.