|
367 |
فقط خدا - فقط قران |
سوره شعراء - سوره 26 |
|
سوره شعراء |
|
مکی و شامل دويست و بيست و هفت آيه |
|
بنام خـداونـد بخشنده مهربان |
01- طسم.
02- اين آيات كتاب روشن است.
03- شايد خودت را بخاطر اينكه مردم ايمان نمیآورند هلاك كنی.
04- اگر بخواهيم آيهای از آسمان نازل ميكنيم كه گردنها در برابر آن از روی تواضع خم شود.
05- هيچ تذكر جديدی از طرف خدا برای آنها نيامد مگر اينكه از آن روگرداندند. *
06- گفتند اين حرف دروغ است.
خبر چيزيكه مورد تمسخر آنان قرار ميگرفت برايشان خواهد آمد.
07- آيا به زمين نگاه نكردند كه انواع گياهان سودمند در آن روياندهايم.
08- يقينا در اينكار نشانهای وجود دارد ولی بيشتر آنها ايمان نمیآورند.
09- براستی خداوند تو قدرتمند و مهربان است.
10, 11- وقتيكه خداوند به موسی فرمود: پيش قوم ستمكار، قوم فرعون، برو و بگو آيا از كارهای خلاف و عذاب خدا نميترسند؟
12- موسی گفت: خدايا، ميترسم حرف مرا قبول نكنند.
13- و دلتنگ شوم و زبانم گير كند. اين ماموريت را به هارون بده.
14- گناهی بگردن من دارند و ميترسم مرا بكشند.
15- خداوند فرمود: اينطور نيست، تو و هارون آيات مرا پيش فرعون ببريد.
ما با شمائيم و به حرفهای شما گوش ميدهيم.
16- پيش فرعون برويد و بگوئيد ما فرستاده خدای جهانيان هستيم.
17- و ماموريم كه بنیاسرائيل را با ما بفرستی.
18- چون پيش فرعون رفتند، فرعون گفت: آيا وقتی بچه بودی ما تو را بين خودمان بزرگ نكرديم؟
و سالها عمرت را بين ما نبودی؟
19- و جنايتی را كه كردی، كردی (آدم كشتی). تو نمك نشناسی.
*هميشه همينطور بوده است.