2-  ستايش و بزرگداشت فقط اختصاص به خدا دارد که صاحب اختيار همه مردم جهان (و جهانيان) است. * 
3-  بخشنده مهربان،  
4-  مالک و فرمانروای روز جزاست. 
5-  (خداوندا) فقط بندگی تو را ميکنيم و فقط از تو کمک ميخواهيم. ** 
6-  ما را به راه راست هدايت فرما. 
7-  راه کسانی که به آنها نعمت دادی (هدايتشان کردی)، نه کسانی که مورد غضب قرار گرفتند و نه گمراهان. 

*  البته خداوند صاحب اختيار تمام جهان ميباشد. جهانی که لا اقل شامل 250 ميليارد کهکشان هست که يکی از آنها کهکشان ما است
     که شامل 200 ميليارد منظومه شمسی است.  ولی وقتی صحبت از عالمين ميکند منظور تمام افراد بشر می باشد
     و( رب العالمين) يعنی ارباب و صاحب اختيار همه مردم جهان .
    به بحث "عالمين" و "حمد" و "رب" در قسمت مقدمه ( کلمات اساسی قرآن ) که دانستن آنها برای فهم درست قرآن لازم است مراجعه کنيد.
    مطابق اين آيه  فقط خداست که بايد بزرگ شمرده شود. هيچ کس جز خدا ارباب و صاحب اختيار مردم نيست.

     بندگی يعنی (اطاعت محض کردن از دستورهای ارباب) مسلمان بنده هيچ کس نيست
       و از دستور های هيچ کس جز خدا، بدون چون چرا پيروی نميکند و فقط از او درخواست کمک ميکند.