آيا شـما ميدانـيد اسـلام چيسـت؟

نويسنده: آقای دکتر گيلانی

اسلام آئينی هست که بر پايه باور به وجود يک خدای يگانه که آفريننده همه هستی ميباشد استوار هست.

همانگونه که هيچ چيزی بی سازنده نبوده و هيچ حرکت بدون حرکت دهنده نيست،

همه جهان هستی با آنهمه کهکشان ها و نيز زمين و آنچه ما بين همه آنها هست بوسيله يک آفريننده که قدرت و دانش

و فرزانگی اش بی اندازه و بی پايان است ساخته شده و اوست که همه هستی را اداره و هماهنگ ميفرمايد.

اين تنها خدا بزبان تازی، الله = خدا ناميده ميشود.

خدا همه فضا، ماده، زمان، انرژی، زندگی و روح (نيروی هشياری و انديشه) را بوجود آورده است.

او نيز موجوداتی نيروئی (غير مادی ) بوجود آورده که ما نمی بينيم ولی تاثير آنها را می بينيم مانند باد و يا نيروی جاذبه

و نيز موجودات نيرومندی که هوش دارند مانند فرشتگان و جن ها که چشمهای ما توان ديدن آنها را ندارد.

همه انرژی و نيرو متعلق به خداست همانگونه که همه کهکشانها و منجمله کره زمين مال خداست.

خدا آفريننده همه چيز است، بچه توليد نمی کند، و نميزايد، متولد نشده و نمی ميرد

بلکه همه هستی را با قدرت بی انتهای خود به وجود آورده است.

جنسيت و آميزش و فرزند داشتن از ويژه گيهای موجودات مادی شبيه انسانهاست.

خدا خالق همه اينهاست و نه يکی از آنها. خدا خالق ماست نه پدر و يا مادر ما.

خدا شکل ندارد و ديدنی نيست (چون شکل و فرم از ويژگيهای چيزهای مادی است).

خدا هميشه همه جا هست و بر همه آگاه ميباشد.

از روی قصد رحمت و مهربانی و حکمت، خدا ما را بوجود آورد و بر بدن خاکی زمينی ما گوهر هوش و روان و انديشه و خرد افزود،

که جولانگاه پرواز اين انديشه از زمين تا آسمانهاست و به ما اين توان را عنايت فرموده است

که از بررسی عالم هستی به آفريننده همه آنها پی برده و با انديشه و بررسی به نتيجه گيری های بيشتر برسيم.

بخاطر روان و انديشه های ما، پرسش های مهمی در انسان توليد می شود که چگونه و چرا ما روی اين کره زمين آمده ايم

و پس از مرگ چه بر ما ميرود و آينده ما چيست، که جواب اين پرسش ها را ما آسان نميدانيم بلکه آفريننده ما همه را ميداند

چون خود او اين جريان زندگی و مرگ را برای ما مقرر فرموده است.

او که اين همه انديشه ها و پرسش ها را در ما نهاده، چرا به ما نگويد که چرا و چگونه اينجا آمده ايم، وظيفه ما در اين جهان چيست

و پس از مرگ به کجا رفته و چه می شويم؟

حقيقت امر اين است که در درازای تاريخ انسانی، خداوند پياپی پيامهای شرح و روشنگری بوسيله پيام آوران فراوانی

مانند آدم و نوح و ابراهيم و دادود و سليمان و موسی و عيسی و محمد (ص) فرستاده است و تاريخ گواه آنهاست.

و نيز بررسی دقيق تاريخ اين پيام ها بما می فهماند که بسياری از اين پيام ها ترجمه شده

و در طول هزاران سال دستخوش ترجمه های نا رسا و نادرست و گاهی مغرضانه قرار گرفته و قسمت هائی از آنها گم شده

و يا جای واژه ها تغير يافته و تغير معنی گرفته، قسمت هائی عمدا کم شده و چيزهائی آشکارا به پيام های خدا اضافه کردند، *

به جز کتاب زيبای قران که بگواهی تاريخ همان اصل عربی اش مانده و انسان را ميلرزاند و ميگرياند و شاد ميکند

و به عالم اعلی پرواز ميدهد، همان پيام های شادی و هشدار که تدريجا از سوی آفريننده ما بر دل محمد (ص) رسيد

و او به ديگران گفت و آنها فورا نوشتند و پس از چند سال همه در يک کتاب قران پر مهر (کريم) جمع شد و در دسترس ماست.

بسيار مهم است که انسان نوشته های دينی باورها و کيش ها و آئين های ديگر را بدون پيشداوری خوانده و بررسی و مقايسه با قرآن نمايد.

منند نوشته های هندو (اوپانيشاد و گاتها) و بودائی و اوستای زرتشتيان و کتابهای عهد عتيق (تورات و اضافات)

و چهار انجيل های رسمی و انجيل (بارناباس). در اصل يک انجيل بود.

انسان وقتی ميخواهد يک لباس بخرد آنهمه در انتخاب آن دقت ميکند،

پس چرا در گزينش باورهای ما که در آينده خود ما و نسل های آينده ما تاثيرهای مهمی ممکن است داشته باشد دقت و بررسی نکنيم؟

در قرآن توصيه شده که به گفتارهای متفاوت و گوناگون گوش فرا داده و بررسی نموده

و بهترين را بپذيريد و اينکه باور سطحی و کورکورانه به آئين اجدادی نداشته باشيد چه آنکه آنها ممکن است خود گمراه بوده باشند!

در قرآن بما سفارش شده که پيوسته و همه جا خدا آگاه و خدا پروا بوده و به هم خوبی روا داشته

و با خود و ديگران راست و درست باشيم و برای عدالت و انصاف در همه جای جهان برپا خيزيم

و پيشوايان و سفارش دهندگان به خوبیها بوده و از ظلم ها و ستم ها و بدی ها، خود و ديگران را باز داريم

و دوست ستمکاران نباشيم تا در جامعه های انسانی صلح و آرامش و هماهنگی برقرار شود.

در حقيقت اسلام به معنای صلح و آرامش و نيز تسليم همه وجود خود و هميشه در برابر آن يکتا آفريننده با عضمت بی نهايت است.

اگر نمودارهائی از کارهای تروريستی (کشتن و صدمه زدن به بی گناهان) از برخی با نامهای مسلمانی می بينيد،

بايد آگاه بود که کردار آنها بر طبق قران و اسلام نيست بلکه انتقام های قبيله ای و نژادی است

که در مقابل ظلم ها و ستم ها و کشتار و خرابی کشتزارها و خانه هايشان بر آنها وارد شده است، ميباشد

و حکومت ها و مردم دنيا اکثرا فقط تماشاگر اين ستمگری ها ميباشند! تروريست ها فقط با نام های مسلمانی نيستند،

بلکه تروريست هاس مسيحی و تروريست های يهودی و تروريست های بی دين فراوانند.

در قرآن توصيه شده که مسلمانان همواره بايد مجهز و آماده دفاع از خود با تمام قوا و نيروها بوده

ولی هرگز به مردم بی گناه حمله نکنند و صدمه نزنند. خود کشی نيز در اسلام حرام است.

خدا در قرآن بما مياموزد که ما همواره خود را اصلاح نموده و در صدد آگاهی و دانش بيشتر باشيم

و با خدای خود و با همنوعان خود راست و درست و خوب باشيم تا لايق رحمت خداوند و زندگی خوشبخت جاودانی پس از مرگ بشويم!

خدا عادل است و همه پاداش خوبان را بآنها عنايت خواهد فرمود و کارهای بد و ظلم ستمگران

را بگونه بازتاب آتشين بآنها باز خواهد تافت و پشيمانی شان در روز رستاخيز که به حساب همه رسيدگی دقيق ميشود

و خدا وعده آن زمان را مکرر در قرآن داده است ديگر سودی نخواهد داشت.

اکر انسان کار بدی کرده، بايد پيش از مرگ پشيمان شده از خدا بخشش بخواهدو از کسی که بر او ستم کرده پوزش بخواهد

و سعی کند او را از خود راضی نمايد که او را ببخشد. چون خدا که عادل است و در اين زندگی زمينی عدل چنانی وجود ندارد،

لازم وضروری عقلانی است که حتما بايد زمان و محلی ديگر يعنی رستاخيز برای دادگستری باشد

که خوبان پاداش جاودانی گرفته و بدان در آتش بدی و پليدی و ستمگری که خود در زندگی اين جهان افروختند، بسوزند.

خدا بسيار بخشاينده و مهربان است و اگر پيش از زمان مرگ براستی از خدا آمرزش بخواهيم

و بسوی او رفته و در راستای رهنمودها و دستورهای او در قران زندگی کنيم، خودش فرموده که ما را خواهد بخشيد!

با آگاهی از حضور هميشگی خدا و ايمان کامل به او هرگز خود را تنها نمی بينيم

و بهترين تکيه گاه ما عظمت و رحمت خداست که بر همه چيز در همه آسمانها و زمين احاطه کامل دارد.

بدينوسيله از خواست های نفسانی نا معقول خود و زياده خواهی های زيان آور آزاد شده

و همه وجود و زندگی و انديشه و رفتار و کردار ما در راستای او خواهد بود و با مهربانی و خوبی کردن به انسانها و ساير مخلوقات او،

به آرامش و ثبات و استواری حقيقی درونی ميرسيم!

وظيفه های نماز و روزه و خمس و زکات و حج و جهاد و امر به معروف و نهی از منکر همه درياد خدا و در راستا

و نيروی ايمان به خداوند يگانه میباشد.

ترجمه اولين سوره قران

بسـم الله الرحمن الرحيم:

بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيانست

الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است

مالک يوم الدين:

مالک و فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)

اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم

و اياک نستعين: و تنها از تو کمک ميخواهيم که

اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی

صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی

غيرالمغضوب عليهم: نه آنهائی که خشم آنها را فرا گيرشده است

ولا الضالين: و نه گمراهان

---

* مراجعه فرمائيد به کتاب "کتاب عهد عقيق و جديد، قران و دانش امروزی" - نوشته دکتر موريس بوکای

“The Bible, The Quran and The Science” - By Dr. Maurice Bucaille”

و کتاب "چه کسانی کتاب های عهد عقيق و جديد را نوشته اند" - بقلم ريچارد اليوت فريدمن

“Who wrote the Bible” – By Richard Elliott Friedman

برگشت به فهرست نماز ها